Tijdens het radioprogramma Het Magazine schoof Jeroen Koot aan om te vertellen over zijn deelname aan Roparun met team 335: Jatogniettan?!. Voor Jeroen wordt het inmiddels zijn elfde keer dat hij meedoet aan deze indrukwekkende estafetteloop.

De Roparun draait om meer dan alleen sport. Voor de start wordt traditiegetrouw het nummer Conquest of Paradise van Vangelis gedraaid, een moment waarop deelnemers en vrijwilligers samen stilstaan bij mensen die zijn overleden aan kanker. “Dat is echt een bijzonder en emotioneel begin.” vertelt Jeroen. “Daar voel je meteen de saamhorigheid.”

Het doel van de Roparun is het ophalen van geld voor palliatieve zorg voor mensen met kanker. Voor Jeroen heeft dat ook een persoonlijke lading: zijn vrouw kreeg jaren geleden de diagnose lymfeklierkanker, maar herstelde gelukkig. “Het doel sprak me meteen aan.” aldus Jeroen.

Hoewel de afstand en het slaapgebrek zwaar zijn, blijft het team gemotiveerd. “Het zijn niet alleen de kilometers, maar vooral het gebrek aan slaap dat het zwaar maakt.” legt hij uit. Toch is de sfeer binnen het team en langs de route een belangrijke drijfveer. “Als je eenmaal besmet bent met het Roparun-virus, blijf je terugkomen.”

Om zoveel mogelijk geld op te halen, organiseert het team het hele jaar door acties. Zo verkopen ze momenteel chocolade paashazen en paaseitjes, waarvan de opbrengst volledig naar het goede doel gaat. Daarnaast staat er een gezellige en uitdagende activiteit op de planning: op zaterdag 28 maart om 20.00 uur organiseren ze een pubquiz bij TTV TOGB. Teams van maximaal zes personen kunnen meedoen en daarmee direct bijdragen aan het goede doel.

Ook helpt het team bij evenementen zoals hardloopwedstrijden en staan er nog meer acties op de planning, waaronder mogelijk een culinaire fietstocht.

De boodschap van team Jatogniettan?! is duidelijk: iedereen kan helpen. Of het nu is door chocolade te kopen, mee te doen aan de pubquiz of langs de route te staan om aan te moedigen tijdens het Pinksterweekend – elke bijdrage telt.

Ook dit jaar zal RTV Lansingerland de Roparun weer volop in beeld brengen met het hele weekend live tv en radio en een team van verslaggevers dat mee gaat op de route.

Het bericht Roparun-veteraan Jeroen Koot blijft gaan: ‘Uiteindelijk doen we het samen’ verscheen eerst op RTV Lansingerland.

Tijdens het radioprogramma Het Magazine vertelden Lex en Jurgen van Vrienden van Berkel enthousiast over hun deelname aan de Roparun. In het Pinksterweekend van 23 tot en met 25 mei leggen zij samen met hun team een indrukwekkende afstand van ruim 560 kilometer af, van Enschede naar de Coolsingel in Rotterdam.

De Roparun is een non-stop estafetteloop waarbij teams geld inzamelen voor palliatieve zorg voor mensen met kanker. Het motto is dan ook veelzeggend: leven toevoegen aan de dagen, waar vaak geen dagen meer kunnen worden toegevoegd aan het leven.

Voor Lex wordt het een bijzondere eerste deelname. “Ik ben gevraagd als loper en hoefde eigenlijk niet lang na te denken.” vertelt hij. “Zeker omdat het doel voor mij persoonlijk heel dichtbij komt.” Zijn team bestaat uit 25 mensen, waarvan acht lopers. De rest zorgt voor ondersteuning, van fietsbegeleiding tot catering en zelfs massages, zodat de lopers dag en nacht kunnen doorgaan.

Jurgen doet dit jaar voor de tweede keer mee en weet wat Lex te wachten staat. “Het is zwaar, je krijgt momenten dat je erdoorheen zit, maar het team trekt je erdoorheen. En de sfeer langs de route is echt bijzonder.”

Naast de sportieve prestatie is het inzamelen van geld minstens zo belangrijk. Het team organiseert daarom het hele jaar door acties. Zo staan ze op Koningsdag vanaf 08.00 uur op de Herenstraat in Berkel en Rodenrijs om bloemen en planten te verkopen voor het goede doel. Ook staat er een speciaal benefietdiner op de planning. Op vrijdag 8 mei organiseren de Vrienden van Berkel voor de zesde keer dit culinaire evenement, ditmaal bij Fattoria Naturale. Bezoekers kunnen genieten van een avond vol lekker eten, terwijl er bijzondere items worden geveild om extra geld op te halen. Daarnaast wordt er nog gewerkt aan een sportieve actie, waar later meer over bekend wordt gemaakt.

Het doel is helder, maar de motivatie is minstens zo groot. “De finish op de Coolsingel, samen met het team, daar kijk ik enorm naar uit.” aldus Lex. “Maar vooral het hele traject ernaartoe maakt het bijzonder.”

Wie het team wil steunen, kan deelnemen aan de acties, doneren of simpelweg langs de route komen om aan te moedigen. Zoals Jurgen het samenvat: “Elke bijdrage, groot of klein, helpt.”

Klik hier om naar de Roparun pagina van Vrienden van Berkel te gaan.

Het bericht Team 33 Vrienden van Berkel klaar voor Roparun: “Een ervaring om nooit te vergeten” verscheen eerst op RTV Lansingerland.

We stonden op het veld, liepen tussen de tentjes, aten een van de lekkerste hamburgers van de barbecue ooit. En we luisterden naar de verhalen, verhalen van gespannen maar vastberaden lopers. Als verslaggevers van RTV Lansingerland zijn we niet alleen toeschouwers, maar ook deelgenoot van de Roparun 2025. We leven mee, luisteren, noteren – en proberen recht te doen aan de sfeer die zich nergens anders laat vinden dan hier, op het grasveld en het asfalt van het racecircuit van Clastres.

Vrijdagavond 6 juni. In het Noord-Franse dorpje Clastres verandert een eenzaam racecircuit in de wijdse graanvelden van Noord-Frankrijk in een tijdelijke wereldstad van saamhorigheid. Het lijkt wel een bonte avond die is losgebarsten: tentjes schots en scheef, campers en opblaasfiguren, barbecues die overuren draaien. En daartussen de deelnemers – sommige zenuwachtig, anderen juist ontspannen.

“Ik heb mezelf een beetje gedrogeerd met bier en daarna gewoon gesnurkt,” grapt een teamlid. Iemand anders vertelt: “Ik had een goedkoop tentje gekocht dat lekte, dus om half drie ’s nachts moest ik vluchten.” Dit is geen luxe sportevent – dit ís Roparun. Vol karakter, ongemak maar bovenal verbondenheid.

Zaterdagochtend 7 juni. De zon klimt langzaam boven de bomen en voorzichtig doch gestaag komt het kampement weer tot leven. De geur van koffie mengt zich met die van mentos en gespannen verwachting in de lucht. Sportteams maken zich klaar voor vertrek. Maar niet voordat ene moment waarop alles samenkomt. Een jaarlijks ritueel dat geen enkele Roparunner snel zal vergeten.

‘Conquest of Paradise’ van Vangelis klinkt over het veld. Bij de startboog verzamelen zich tientallen teams: lopers, fietsers en begeleiders staan arm in arm met elkaar opgesteld, stil, verenigd in emotie. De bombastische tonen van het lied daveren over het terrein en gaan dwars door mens en ziel, Sommigen sluiten de ogen. Anderen kijken naar de lucht of drukken elkaars hand net iets steviger vast.

Voor even is er geen verschil meer tussen jong of oud, geoefend of debutant, vrijwilliger of deelnemer. Alleen verbondenheid. “Het is elke keer weer met een lach en een traan,” zegt een deelnemer zacht. Het kippenvel is collectief. Iedereen, iedere teamlid, ook wij denken aan iemand die ons ontvallen is aan “die rotziekte” zoals de Roparunners dat zeggen.

Om 12.00 uur vertrok team ‘Jatogniettan’. Een uur later volgt Team 112 Brandweer Rotterdam-Rijnmond. Wij volgen vooral deze teams op de route, omdat ze ook een sterke binding met Lansingerland hebben. Niet alleen met een camera op afstand, maar met onze voeten in het veld en tussen de mensen en bezwete lichamen. “We hebben er zin in,” roept een loper bij vertrek. “Dit wordt de mooiste Roparun ooit.”

Ook Stichting Roparun laat van zich horen. Directeur Lesly Wolters kondigt aan dat de organisatie de komende tien jaar álle wensambulances in Nederland zal financieren. Een toezegging van 7 miljoen euro – de grootste in de geschiedenis van de Roparun. “Niet alleen als organisatie, maar als hele Roparun-familie,” aldus Wolters.

Maar dat was pas het begin en de route? Die gaat verder, veel verder meer dan 500 kilometer. En wij zijn erbij als de teams in de nacht van zaterdag op zondag de legendarische Muur van Geraardsbergen beklimmen. Met hoofdlampen op, hesjes aan, kasseien onder de voeten en het zweet op het voorhoofd trotseren ze de steile helling. Langs de kant: vrijwilligers, supporters, een verdwaalde bewoner, stilte en toch ook aanmoediging. Het moet een magisch moment zijn, ergens halverwege uitputting en euforie.

De Roparun is geen race. Het is een reis.
Vol verhalen. Vol betekenis.

En wij zijn erbij – in de avond, in de ochtend maar ook ’s nachts en in de gesprekken ertussen.
Niet alleen maar om verslag te doen, maar vooral om te vertellen wat je alleen hier kunt voelen.

Het bericht Een nacht vol herrie, een start vol kippenvel – de Roparun is begonnen verscheen eerst op RTV Lansingerland.

Het bericht Duizenden deelnemers maken zich op voor 33ste Roparun verscheen eerst op RTV Lansingerland.

Terwijl het team Gouden Griffel nog onderweg is naar de finish, gaan wij hier bij RTV Lansingerland ons laatste uur van Roparadio in. Sinds zaterdag volgen wij met hart en ziel de Roparun, een hartverwarmend en maatschappelijk belangrijk evenement.

De Roparun verbetert werkelijk het leven van mensen. De goede doelen ontvangen veel geld en kunnen voorzieningen creëren voor mensen die vechten tegen ziekte of de laatste fase van hun leven op waardige wijze willen vormgeven. De zieke medemens staat centraal voor iedereen die bij de Roparun betrokken is.

Voor mij als nederig waarnemer was het een waar genoegen erbij te zijn en te zien met hoeveel vreugde, inzet en kunde mijn collega’s bij de zender alle uitzendingen rondom de Roparun verzorgd hebben. Dit geldt voor de verslaggevers van radio en tv ter plekke langs het parcours, de technici en de presentatoren in de studio. Ik hoop dat mijn kleine stukjes dit enigszins voor het voetlicht gebracht hebben.

De grootste lof is natuurlijk voor de teams die we tijdens de Roparun gevolgd hebben. Drie dagen lang waren we deelgenoot van hun lotgevallen. We hebben gehoord waar hun motivatie vandaan kwam, hoe ze tot een team werden en hoe zij de Roparun aangepakt hebben. De teamindeling en de catering, alles werd ons uit de doeken gedaan en met het uur groeide ons respect voor wat de teams presteerden.

Wij danken Royal FloraHolland, Jatogniettan, Vrienden Van Berkel en Gouden Griffel voor een onvergetelijke editie van Roparun. En natuurlijk ons ‘geadopteerde’ team, Bayer, ook aan hen is onze dankbaarheid groot.

Op naar Roparun 2020!

Het bericht Roparun 2019: een onvergetelijke editie! verscheen eerst op RTV Lansingerland.

Vrienden Van Berkel is inmiddels ook binnen. Dit team staat bekend om zijn formidabele prestaties, maar heeft zichzelf wederom overtroffen. Gefeliciteerd!

Bastiaan komt aan het woord. Als chauffeur speelt hij een sleutelrol. Dankzij hem bevinden de verslaggever zich steeds op de juiste plekken, op de plaatsen waar het allemaal gebeurt. Bastiaan beschrijft in geuren en kleuren hoe het team functioneerde, hoe de onderlinge samenwerking verliep en hoe de nodige obstakels overwonnen werden. Ze zijn dichter tot elkaar gekomen, accepteren elkaars gebreken en het gezamenlijk talent van Bastiaan, Yvette en Cornel tilt de verslaggeving op een hoger niveau.

Jatogniettan is bijna bij de finish, Yvette is erbij. Er is al sprake van bier, nog voor de finish, zo’n 50 meter. Volgens Yvette kunnen ze dat goed hebben, het team oogt nog fit. Sommige teamleden onderstrepen dat deze editie een van de mooiste is tot nu toe.

De emotie loopt hoog op, de ontlading is groots. Prachtig de beschrijving van een teamlid die zijn kind ziet staan, in de armen neemt en dan stilstaat bij de mensen die ons ontvallen zijn door kanker of in gevecht zijn met deze verschrikkelijke ziekte. De luisteraars zitten aan de radio gekluisterd, voelen de tranen komen, als de man oprecht en treffend tegelijk beschrijft wat hij op dat moment voelt.

De Roparun roept het beste in de mensen op, zowel bij de deelnemers als bij de verslaggevers. We zijn vervuld van trots dit evenement te mogen brengen.

Het bericht Roparun: zuiverende louterende emotie verscheen eerst op RTV Lansingerland.

We naderen de finish van de Roparun. Yvette geeft een beschrijving van haar eerste finishmoment. Er zijn veel mensen tussen de Blaak en de Binnenrotte en het enthousiasme van de menigte, zo’n vijf rijen dik, is aanstekelijk. Yvette heeft zichzelf ook de rol van cameravrouw gemeten, of is daartoe aangezet, dat laten we maar even in het midden.

Ze legt vast hoe een groep meisjes als een soort cheerleaders de teams gaat begroeten. En ze doen dit al vele jaren. Het ziet er heel leuk uit, maar op de vraag van Nathalie of ze dat zelf zou willen doen, stelt Yvonne dat ze liever op een andere wijze bij de Roparun betrokken is. Het is voor de teams natuurlijk wel prettig zo binnengehaald te worden.

Cornel peilt ook de mensen langs de kant en vraagt ze waarom ze langs de kant staan.  Velen wachten op een familielid, op vrienden of bekenden die meedoen aan de Roparun. Tussen de mensen zien we ook Nelli Cooman, een voormalig topatlete uit Rotterdam.

De teams zijn nu bezig de laatste kilometers af te leggen. We hebben gehoord hoe de teams de indeling en overname aanpakken. Sommigen hebben daar een zeer interessante visie op, zoals de Vrienden Van Berkel. Maar voor alle teams geldt dat goede catering onontbeerlijk is. In het komende uur kijken we daarop terug.

De Roparun heeft ons nog altijd in de greep en RTV Lansingerland is erbij.

Het bericht Een enthousiaste menigte wacht de Roparun verscheen eerst op RTV Lansingerland.

De Roparun ondersteunt dit jaar 111 goede doelen. Een daarvan is de ontwikkeling van leskoffers die gebruikt worden in het basis- en het voortgezet onderwijs. De leskoffers worden verzorgd door de Vereniging Ouders Kinderen en Kanker. Kinderen bij wie kanker is vastgesteld, moeten onderwijs blijven volgen. Dan geraken ze niet in een sociaal isolement, behouden ze hun vriendenkring en blijft hun intellectuele ontwikkeling op peil.

De leskoffer bevat materiaal om het onderwerp op school en in de klas bespreekbaar te maken. Daarnaast ook aanwijzingen hoe het lesprogramma in te richten, waarbij getracht wordt het normale lesprogramma zo veel mogelijk intact te laten. De zieke kinderen mogen niet in een uitzonderingspositie geplaatst worden, die zou het stigma vergroten en een zwijg- en wegkijkcultuur creëren die voor de sociale ontwikkeling van de kinderen schadelijk is.

Onze razende reporter Ruud Bahnert is bij de Daniël den Hoed-kliniek in Rotterdam-Zuid om mee te maken hoe de teams het moment van passeren van deze kliniek ervaren. Dat is natuurlijk voor velen een zeer emotioneel moment en bovendien vaak de belangrijkste drijfveer aan de Roparun deel te nemen. Sommigen hebben familieleden en geliefden die in de kliniek behandeld zijn, anderen hebben een persoonlijke strijd tegen kanker geleverd.

Cornel bevindt zich letterlijk op de finish van de Roparun. Hij deelt ons mede hoe laat de teams gaan finishen. Royal FloraHolland verwachten we rond 13:10 uur, Vrienden Van Berkel komt rond 13:00 uur en Jatogniettan staat gepland voor 13:30 uur. Langzamerhand gaan we naar apotheose van de Roparun.

Het bericht Roparun ondersteunt ook onderwijs verscheen eerst op RTV Lansingerland.

In de uitzending horen we Ton van den Bosch, projectleider verkeer bij de Stichting Roparun. Hij draagt een grote verantwoordelijkheid, zeker door de huidige omvang van de Roparun. Op de vraag van Hans wat Ton beschouwt als het belangrijkste, is de laatste zeer duidelijk: de mensen moeten volop genieten van de ambiance. De Roparun is altijd weer een mooi en ontroerend moment en brengt de mensen bij elkaar.

Hans en Mathijs waren bij de teampresentatie van de Roparun 2019 in het Luxortheater in Rotterdam. De interviews die Hans daar gedaan heeft, horen jullie tijdens de uitzendingen. Na deze presentatie zaten Hans en Mathijs nog even op het terras en daar ontmoetten zij een team uit Antwerpen, onder de naam ‘Antwerpen by Night’.

Alexandra Tempelaars is met het team meegekomen. Alexandra, van oorsprong Nederlandse en al twaalf jaar wonend in Antwerpen, vertelt wat zij voor de Roparun doet. Tijdens de Roparun komen de team altijd rond middernacht Antwerpen binnen. Dan zijn er weinig mensen om de teams te begroeten, Antwerpen slaapt op dat moment. Alexander spant zich in om ook op dit tijdstip iets te organiseren en de teams stellen dat zeer op prijs.

Stichting Roparun geeft een publicatie uit waarin we een mooie column lezen van Sander de Hosson, longarts en lid van het Comité van Aanbeveling Stichting Roparun. Sander beschrijft een zogenaamd koppelbed, geleverd voor thuiszorgsituaties door Roparun. In een dergelijk bed kunnen terminale kankerpatiënten weer samen met hun kinderen liggen. Op de bank in de woonkamer bijvoorbeeld is dat door de ernst van de ziekte niet meer mogelijk. De intimiteit en de warmte die zo lang weg waren door de ziekte, keren op die wijze weer terug. Op die wijze draagt Roparun bij aan een waardig, humaan en betekenisvol levenseinde.

Het bericht Stichting Roparun verhoogt de kwaliteit van palliatieve zorg verscheen eerst op RTV Lansingerland.

Astrid Zichterman, palliatief verpleegster, vertelt een emotioneel relaas over de aankomst van de Roparun. De mensen die daar staan, hebben allemaal een persoonlijke reden om daar te zijn. En dat is bijna altijd kanker, bij zichzelf of bij een geliefde. De emoties gieren door het lichaam, iedereen begrijpt wat er gaande is, iedereen begrijpt wat voor een belangrijk moment dit is. En we voelen ons gesterkt in de strijd tegen kanker.

Ze schildert een prachtig beeld van hoe de deelnemende teams de Roparun beleven en wat voor persoonlijke offers de mensen moeten brengen. En dat iedere rol in het team van even groot belang en gewicht is. De offers draagt men met waardigheid, doordrongen van de betekenis van het evenement. De deelnemers doen het voor hun zieke medemens, om hem of haar beter te maken of ondanks ziekte een waardig bestaan te leiden.

Cornel spreekt met Peter Godijn, degene die hem gisteren een stop-and-go ‘aansmeerde’, met een knipoog natuurlijk, om een persoonlijke donatie af te dwingen. Peter en Cornel kunnen er smakelijk om lachen, we zijn benieuwd welke poets Cornel Peter volgend jaar tijdens de Roparun gaat bakken.

Peter schetst wat er nu gaande is. De laatste teamwissel vindt plaats en teams A en B vermengen zich. Het is wel zo dat de organisatie een beperking heeft opgelegd aan het aantal personen dat mag finishen op de Willemsbrug; dat zijn er twaalf. Peter benadrukt daarbij dat dit de pret absoluut niet drukt. ‘De heren hebben dat nu eenmaal besloten.’

Gelukkig overstijgt de geest van de Roparun regels en grenzen, dat moeten we ons altijd bedenken.

Het bericht De Roparun helpt mensen een waardig bestaan te leiden verscheen eerst op RTV Lansingerland.