Woensdag 4 maart zond RTV Lansingerland het Lijsttrekkersdebat van Lansingerland uit. De uitzending is hier via Youtube te bekijken.
Een van de scherpste discussies van het lijsttrekkersdebat ging over opvang van asielzoekers en huisvesting van statushouders. De stelling luidde: “Opvang en huisvesting: ja, maar alleen met harde afspraken over veiligheid en leefbaarheid.” In de introductie van het debat werd daarbij gezegd dat inwoners enerzijds begrijpen dat mensen die vluchten voor oorlog of geweld geholpen moeten worden, maar dat er ook zorgen zijn over veiligheid, leefbaarheid en de druk op buurten in een gemeente met beperkte handhavingscapaciteit.
Leefbaar 3B plaatst kanttekening bij de stelling
Terry Duivesteijn van Leefbaar 3B zei aan het begin van het debat dat zijn partij eigenlijk moeite had met de stelling zoals die was geformuleerd. Volgens hem had Leefbaar 3B, als je de stelling “heel letterlijk leest”, eerder bij oneens moeten staan, omdat “opvang en huisvesting” voor zijn partij juist het punt is “waar de schoen wringt”. Tegelijk zei hij dat zijn partij het “heel hard eens” is met harde afspraken over leefbaarheid en veiligheid.
Later in het debat werkte hij dat verder uit. Hij zei dat handhaving en veiligheid “altijd een topprioriteit” moeten zijn in de gemeente, “ook zeker als je een AZC hebt”. Daarbij bracht hij naar voren dat mensen die van buiten komen de lokale cultuur, regels en omgangsvormen nog moeten leren kennen. Volgens hem moet daar “echt wel scherper naar gekeken” worden.
Aan het slot van het debatblok trok Duivesteijn het onderwerp breder. Hij zei dat het gesprek volgens hem te vaak over andere groepen gaat, terwijl de gemeente ook “de wettelijke taak” heeft om “onze eigen inwoners te huisvesten”. “Laten we daar nou eens mee beginnen”, zei hij.
ChristenUnie verzet zich tegen extra onderscheid
Arjen Hofman van de ChristenUnie zei dat zijn partij het eens is met opvangen, maar juist moeite heeft met het deel van de stelling over extra harde afspraken op het gebied van veiligheid en leefbaarheid. Hij vroeg zich af “waarom zou je mensen die van buiten komen op een andere manier moeten beoordelen dan mensen die in de rest van Lansingerland wonen?” Volgens Hofman is er dan “nog geen reden om te zeggen: wij wantrouwen jou vanaf moment één”.
In het vervolg van het debat zei Hofman dat hij nieuwkomers “gewoon [wil] behandelen als mens” en als “waardevolle personen die iets waardevols toe te voegen hebben hier in Lansingerland”. Ook zei hij dat hij integratie niet via “repressie” of “keiharde handhaving” wil benaderen, maar door mensen te betrekken, “ze inderdaad uit te nodigen voor die barbecue”.
Discussie over groepen en integratie
Tijdens het debat ontstond ook een verschil van inzicht over de groepen waarover gesproken werd. Duivesteijn noemde in zijn bijdrage onder meer alleenstaande mannen en alleenstaande minderjarige vreemdelingen. Hofman reageerde daarop door te zeggen dat statushouders niet hetzelfde zijn als alleenstaande minderjarige vreemdelingen, maar “gewoon mensen die de hele asielprocedure al doorlopen hebben en waarvan is aangetoond: jij mag hier blijven”.
Daarmee verschoof het debat deels van de vraag óf er harde afspraken moeten zijn naar de vraag over wie het debat precies gaat en of verschillende groepen wel op dezelfde manier besproken moeten worden.
Verschil in benadering
Op basis van het debat is zichtbaar dat beide partijen een andere nadruk leggen. Leefbaar 3B legde de nadruk op veiligheid, handhaving, draagvlak en de vraag wat volgens de partij realistisch is voor Lansingerland. De ChristenUnie legde de nadruk op gelijke behandeling, integratie en de manier waarop nieuwkomers worden benaderd.
