De voorbereiding op het nieuwe voetbalseizoen is begonnen voor Thom van Leeuwen en CVV Berkel. De A- en B-selectie trainden zaterdag samen en hoewel de groep door vakanties nog niet compleet was, was de motivatie duidelijk aanwezig. Na de promotie van vorig seizoen wacht Berkel een nieuwe uitdaging op een hoger niveau: de Tweede Klasse.
“Ik verwacht dat we een leuk, maar ook zeker lastig seizoen tegemoet gaan. We zijn terug waar we thuishoren, maar het niveau is hoger geworden en we zijn sterke spelers kwijt. Aan de andere kant hebben we ook weer nieuwe aanvulling gekregen, dus dat zal ons ook zeker helpen.”
Persoonlijk hoopt Van Leeuwen dit seizoen een vaste waarde te worden binnen de selectie. Blessures speelden hem de afgelopen periode regelmatig parten. Ook de start van deze voorbereiding verloopt niet helemaal vlekkeloos, nadat hij tijdens een ongelukkig moment op de training zijn knie blesseerde. Vooralsnog lijkt het mee te vallen. “Ik hoop dat ik een vaste waarde kan worden zonder blessures en niet iemand die af en toe komt versterken. Dat zullen we dit jaar ook nodig hebben.”
Promotie met extra betekenis
Dat de promotie van vorig seizoen voor Van Leeuwen extra bijzonder was, heeft alles te maken met de weg ernaartoe. Tijdens de Roparun raakte hij geblesseerd aan zijn achillespees. Met de nacompetitie in het achterhoofd probeerde hij nog door te lopen, maar uiteindelijk moest hij uitstappen.
Dat kwam extra hard aan. De Roparun was voor Van Leeuwen namelijk veel meer dan een sportieve uitdaging. Zijn vader Jeroen was jarenlang betrokken bij de Roparun en liep de estafetteloop meerdere keren. Nadat bij zijn vader een zeldzame vorm van huidkanker werd vastgesteld, ontstond speciaal voor hem een nieuw Roparunteam. Thom besloot mee te doen en wilde de tocht samen met zijn vader volbrengen. “Dat was wel erg lastig. Ik had het voor mijn vader heel graag uit willen lopen.”
De situatie rond zijn vader blijft ook nu een belangrijk onderdeel van het dagelijks leven van Thom en zijn gezin. Tegelijkertijd benadrukt hij dat het op dit moment nog best goed met zijn vader gaat. “Het gaat echt met diepe dalen en dan meer wat verlichting, omdat hij in Duitsland behandeld kan worden voor dingen die ze in Nederland niet meer willen doen. Het blijft daarin echt per dag kijken hoe het gaat. Maar we zijn in ieder geval nog wel als gezin op vakantie geweest en dat was erg fijn ook.”
Spannende aanloop naar de finale
Na de Roparun volgde al snel de nacompetitie. Zijn herstel verliep aanvankelijk minder voorspoedig dan gehoopt. “In de week voor de eerste wedstrijd was ik nog lang niet zo hersteld als ik wilde. Toen zag ik het somber in voor de rest.”
Toch bleef hij doen wat mogelijk was. Hij probeerde zoveel mogelijk te trainen en te bewegen, zonder zijn achillespees opnieuw te irriteren. Uiteindelijk bleek die aanpak te werken. In de laatste week voor de finale kon hij weer meetrainen en genoeg herstellen om in ieder geval op de bank plaats te nemen.
Tegelijkertijd speelde er thuis iets veel groters. Het gezin kreeg steeds meer slecht nieuws over zijn vader. Daardoor werd het spannend of Jeroen de finale überhaupt kon bijwonen. “Het was voor mij heel spannend of mijn vader zou kunnen komen kijken. Ik wilde heel graag voor hem én voor mij dat hij onze promotie mee zou maken. Hij heeft ook al jaren een hechte band met Berkel.”
Toen Van Leeuwen hoorde dat zijn vader begin van de tweede helft alsnog was aangekomen, kwam er een enorme opluchting. “Ik was daar erg blij mee. Ik had er ook vertrouwen in dat we zouden gaan winnen.”
De promotie naar de Tweede Klasse is een feit
Foto: Conny den Hartig
Emoties na honderdste wedstrijd
Die overtuiging bleek terecht. Berkel won de finale met 4-1 van FC Oegstgeest en promoveerde daarmee naar de Tweede Klasse. Van Leeuwen kwam in de tweede helft als invaller binnen de lijnen. In zijn honderdste wedstrijd voor de hoofdmacht maakte hij in blessuretijd de 4-1. Na alles wat eraan vooraf was gegaan, kwam op dat moment alles samen. “Als je zelf de 4-1 mag maken en de wedstrijd daarmee helemaal definitief in het slot kunt gooien, dan schijnen er nogal wat emoties los te kunnen komen. Die had ik daarna even niet meer onder controle.”
De promotie betekende daarmee veel meer dan alleen een sportief succes. De Roparun werd voor Van Leeuwen en zijn gezin een belangrijke en emotionele mijlpaal. De promotie werd dat voor de selectie én zijn familie. “Aan de ene kant is het zeker afgesloten, omdat het voetbalseizoen afgelopen was. Maar het voelt ook als een nieuw begin voor ons als selectie. We blijven realistisch, maar in het voetbal kunnen er mooie dingen gebeuren.”
Met die gedachte begint Van Leeuwen aan het nieuwe seizoen. De selectie is gemotiveerd om zich op een hoger niveau te laten zien. “Dat voel ik wel. We gaan er een heel mooi seizoen van maken.”
Meer nieuws van de redactie van Streekomroep Zoetermeer Lansingerland vind je op onze site, radio, tv en socials!
